محمدرضا آتشین صدف: دختر کلاس دومی ابتدایی ام به تازگی فهمیده که اسم حضرت محمد صلی الله علیه و اله وسلم که میاد باید صلوات بفرستیم. مدتی است سعی می کند گاه گاه توی جمع جمله هایی بگوید که اسم حضرت محمد صلی الله علیه و آله در آنها باشد بعد مکث می کند و خدا به داد جمع برسد اگر حواسشان نباشد و صلوات نفرستند که با اعتراض زهرا خانم مواجه می شوند که با تغیّر از آنها می خواهد که همه صلوات بفرستند و همه هم شرمنده از اینکه یک بچه وظایفه اشان را بهشان یادآوری می کند، صلوات می فرستند و او هم خوشحال از اینکه جمع را تحت تاثیر قرار داده است و همه را وادار به کاری کرده که خودش می خواسته و تازه از او تعریف هم می کنند.

دیشب مسئله های ریاضی اش را برایم میخواند که با هم حل کنیم. مسئله این بود:

محمد 2 سال از برادرش بزرگتر است…

این طور برایم خواند:

محمد… اللهم صل علی محمد و آل محمد… 2 سال از برادرش بزرگتر است…

از آسانسور که پیاده شدیم، اولین چیزی که توجه ما را به خود جلب می نمود، غرفۀ باقلواهای لبنانی بود که بوی محصولاتش هوش از سر آدم می پراند و در دل آرزو می کردی ای کاش می شد با این بن ها، باقلوا خرید که در این صورت، خرید مزبور را انجام می دادیم و به راست راست و عقب گرد کرده، به خانه بر می گشتیم و بعدش می رفتیم کتابخانۀ عمومی و چند تا کتاب خوب می خواندیم ولی خب آخر سر بر هوای نفس خود غلبه فرموده، دست در جیبم نموده و نقدی خریداری کردیم.

اما ماجرای اصلی این بود که رفتم غرفۀ انتشارات طه. کتاب‌ ها را به سرعت از نظر گذارندم. بعضی رو داشتم و بعضی هم که راستۀ کار من نبود و دیگر داشتم بیرون می رفتم که چشمم افتاد به کتاب مستطاب آشپزی که که با کاور مشمایی نازکی پیچیده شده بود و آن طبقۀ بالا برای خودش لم داده بود ناقلا.

فروشنده آن سوی مغازه نشسته بود و من این سو بودم و صدایم را بلندتر کردم که بشنود و گفتم: ببخشید کتاب آشپزی چنده؟

طلبۀ معمم جوان تری از من، کنارم بود و به نظرم تاریخ کلام شیعه را ورق می زد، با تعجب از بالای عینک نگاهی به من کرد. نمی دانم از اینکه در نمایشگاه بین المللی کتاب حوزۀ دین، کتاب آشپزی هم یافت می شده بود، به شگفت آمده بود یا از اینکه روحانی مسن تری از او این همه کتاب در حوزۀ فقه و تفسیر و کلام و فلسفه را ول نموده و از قیمت کتاب آشپزی می پرسد. به هر حال من واکنشی نشان ندادم انگار که حواسم نیست.

فروشنده با سوال من از جا بلند شد. گفتم آقا البته نمی خوام الان بخرم فقط قیمت پرسیدم. گفت اشکالی نداره خودمم یادم رفته بذار نگاه کنم. روی پاشنۀ پا قد کشید و کتاب را در آورد و نگاهی به پشت جلد کرد و گفت: حاج آقا 130 هزارتومان که البته 20 درصد هم تخفیف داره!

باور نمی کنی کتاب آشپزی به این قیمت! نه؟ می‌ دونم. ولی بذار بعدا داستان این کتاب رو برات تعریف می کنم که چی شده که قیمتش این شده. فعلا

یکی از دوستام می‌گفت که چند وقت پیش عمه کوچیکۀ خانمش چند روزی ازشهرستان اومده بوده خونه‌شون و چون خانمش یعنی خانم دوستم شاغله، بعضی روزا که عمه‌خانم، خونه بوده و نمی خواسته بره حرم یا بازار، ناهار اون روز رو درست می‌کرده. حالا یا به سفارش خانمِ دوستم یا عمه خانم به سلیقۀ خودش.

خلاصه یه روز خانم دوستم، از شب برنج می‌پزه و به عمه خانم می‌گه که خورشت رو اون فردا درست کنه. ظهر که اینا برگشته بودند خونه دیده بودند که عمه خانم هی داره معذرت‌خواهی می‌کنه. وقتی پرسیدن چی شده؟ معلوم می‌شه که ایشون می‌ره از تو فریزر یه بسته نخودلپه در بیاره ولی اشتباهی یه بسته دانۀ ذرت در میاره و بله دیگه بقیه‌اش رو خودتون حدس بزنین. دوستم می‌گفت: ما که خوردیم، خیلی هم خوشمزه بود.

بله و اینگونه بود که “چلو خورشت ذرت” (ای جان!) اختراع شد. حالا من می‌گم نکنه بقیۀ غذاهای جدید هم همین طوری درست شدن؟ نظر شما چیه؟

نوش جان

امروز داشتم دنبال مطلبی دربارۀ حضور خدا در شعر سهراب سپهری و نگاه او به موضوعات دینی و عرفانی می گشتم که در ضمن صفحه پیمایی، چشمم خورد به این صفحه که البته ربط چندانی به موضوع تحقیقم نداشت؛ ولی کنجکاو شدم و خواندم و خوشم آمد و تصمیم گرفتم تو دفتر چل برگم بیارمش.

رفته توی اتاقش و بعد مدتی این نقاشی رو کشیده و اورده

و در شرح نقاشی میگه این خانواده ماست وقتی که زهرا!!! به دنیا اومده

ببین مامان موهاشم بلند کشیدم که معلوم بشه دختره !!!

گرفته از وبلاگ مهمونای زمین

محمدرضا آتشین صدف: دیروز سر سفره، دختر کوچولوم تندتند غذا می خورد. گفتم: آدم باید هر لقمه شو 40 بار بجوه بعد قورت بده. خندید و دیگه شروع کرد؛ تا آخر غذاخوردن، هر یکی، دو دقیقه، با صدای بلند می گفت: 40 تا…  40 تا… 40 تا… 40 تا… 40 تا… 40 تا… 40 تا… 40 تا… 40 تا…

خواستم بهش بگم حالا لازم نیست هی اعلام کنی ولی دیدم این شده بازیش و ممکنه کلا بی خیالش بشه پس بی خیالش شدم.

(این عکس تزئینی است)

محمدرضا آتشین صدف: دیشب توی جلسه‌ای که آموزشگاه پسر دبیرستانی‌ام برای بچه‌ها به همراه خانواده‌هاشون گذاشته بود، مشاور یه چیز جالبی می‌گفت. برگشت گفت که حدود یک میلیون و دویست و پنجاه هزار نفر تو کنکور سراسری شرکت می‌کنند که حدود 700 هزار نفرشون وارد دانشگاه می‌شن و تحقیق شده و آماری که گرفتن نشون می‌ده که در جامعۀ ما فقط برای 7 هزار نفر از اینا شغل مناسب مرتبط با رشته‌شون پیدا می‌شه، بقیه دیگه…

بعد این حرف رو می‌زد برای اینکه به بچه‌های انگیزه بده و شاید یه شک به بچه‌ها وارد بشه و به این نتیجه برسند که خب حالا که این طوریه، پس ما باید بیشتر و بهتر درس بخونیم که جزء اون 7 هزار نفر باشیم.

من همون وقت یواشکی یه نگاهی به بعضی از بچه‌هایی که در تیررس نگاهم بودند، انداختم، قیافۀ بعضیاشون داد می‌شد که دارن به خودشون می‌گن: ای بابا! ما که نمی‌تونیم جزء اون 7 هزارنفر باشیم. پس از همین الان معلومه خودمونم بکُشیم هم شغل درست و حسابی گیرمون نمیاد، پس دیگه واسه چی پدر خودمونو در بیاریم؟! همینم می‌خونیم زیادیه…

از اینکه یک حرف می‌‌تونه دو تاثیر تا این حد متفاوت بر دو آدم بذاره، تو دلم خنده‌ام گرفته بود و همون جا یاد این آیۀ شریف قرآن افتادم که دربارۀ خودش می‌فرماد: … یضل به کثیرا و یهدی به کثیرا… (بقره/26) بعضیا می‌گن چطور می‌شه قرآن که نور و سراسر هدایته، باعث بشه بعضی‌ها از اون گمراه بشن؟! شاید واسه همینه که سعدی می‌گه :

باران که در لطافت طبعش خلاف نیست         در باغ لاله روید و در شوره‌زار خَس

ابتکار در پیاده روی اربعین

بقیۀ عکس ها رو اینجا بین